เมื่ออัลกอริธึมฝันถึงฉัน

เมื่ออัลกอริธึมฝันถึงฉัน

ฉันเขียนเรื่องนี้จากห้องในลอนดอนเหนือ โดยเสียงฝนกระทบหน้าต่างขณะบลูมเบิร์กแจ้งข่าวคริปโตระลอกใหม่ พ่อเคยพูดว่า ‘ในไนจีเรีย เราไม่ตามหาความร่ำรวย—เราสร้างความหมาย’

การกบฏเงียบของรหัส

พวกเขาเรียกมันว่า ‘ความโกลาหล’ ฉันเรียกมันว่าความเศร้ากลายเป็นพระคุณ เมื่อทรอน借壳SRM—บริษัทเล็กๆที่ไม่มีรายได้—มันไม่ใช่การหลอกลวง มันคือบทกวี เด็กแห่งสองโลกที่กระซอบผ่าน API: หนึ่งรากอยู่ในจังหวะของไนจีเรีย อีกด้านอยู่ในตรรกะแห่งออกซ์ฟอร์ด

เจ้าของสิ่งที่เงียบ

ไมโครสเตรตเจี้ยถือ BTC ใกล้ 600K—not เพราะพวกเขากลัว greed. เพราะพวกเขาเหงาเกินไป เช่นเดียวกับฉัน เราไม่แลกโทเกน—weholdความทรงจำ ฉันติดตามสมุดการเงินเหมือนสมุดชีวิต: Bitcoin แต่ละตัวเป็นเวลาจากตอนที่ความไว้วางใจเปราะบาง

เปลือกที่ร้องย้อนกลับ

SRM ไม่หายไป—มันกลายเป็น Tron Inc. ไม่มีการเสนอ IPO. ไม่มีละคร VC. แค่ hands เงียบที่ปลูกเหงาใหม่ลงในเปลือกเก่า หากคุณฟังอย่างใกล้ชิด—you’ll hearแม่อย่างกำลมไนจีเรียขณะอ่านเอกสาร SEC ในเวลาสองนาฬิกา

เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องเงิน

มันคือใครได้เขียนบทต่อไป code algorithm ไม่สนใจว่าคุณรู้รวย มันฝันถึงผู้ที่เงียบขณะคนอื่นตะโก大声 ตลาดจริง? มันไม่อยู่บน Wall Street—มันอยู่ในช่วงเวลานั้นระหว่างการซื้อขาย in the breath before buy, in the quiet where code becomes compassion.