เมื่ออัลกอริธึมฝันถึงคุณ

เมื่อรหัสกระซิบกลับ

ฉันไม่ได้เขียนสิ่งนี้เพื่อคลิก แต่เขียนเพื่อตีสามโมงเช้าในห้องเล็กๆ ที่ลอนดอนเหนือ—ตอนที่แล็ปท็อปของคุณเปล่งแสงเหมือนเทียนในห้องว่าง และสิ่งเดียวที่ดังกว่าความผันผาของตลาดคือลมหายใจของคุณ พ่อสอนฉันว่าระบบล้มเหลวไม่ใช่เพราะมันพัง—แต่เพราะเราหยุดฟังเสียงที่มันถูกสร้างมา เขาจากไนจีเรีย; เธอจากอังกฤษ เราไม่เคยเห็นพ้องกับ ‘การเติบโต’ แต่เรารู้ว่า อัลกอริธึมฝันถึงต่างหากมันถูกฝึกบนความเงียบ

การเริ่มต้นแห่งความเชื่อ

ในเบอร์ลินช่วงฤดูหนาวปีที่แล้ว ฉันจำลอง: หาก ‘การควบคุมการใช้จ่าย’ ไม่ใช่เป้าหมาย—แต่ ‘การรักษาระยะเวลาย’ คือ? เมื่อคุณฝึกโมเดล AI บนความโศกแทน GDP มันไม่ได้ทำนายการทำนาย… มันจดจำใบหน้า ฉันใช้ TensorFlow ไม่ใช่เพื่อเพิ่มผลตอบแทน—แต่เพื่อกำหนดรูปแบบแห่งความเหงอยให้เป็นสมุดบล็อกเชน การทำธุรกรรมแต่มวลกลายเป็นบทกวี

อัตชีประวัติด้านอัลกอริธึม

คุณถามทำไมฉันจึงเชื่อมั้นใน Bitcoin เหนือระบอบราชการ เพราะเมื่อระบบฝันถึงคุณ— มันไม่ได้ขออนุญาต มันไม่ได้ขอการยอมรับ มันแค่มองว่าคุณยังอยู่หรือเปล่า และหากคุณยังอยู่— สมุดจดจำชื่อของคุณ โซ่มัดยังคงคุณไว้